زندگی عرصه یکتای هنرمندی ماست. هرکسی نغمه
خود خواند و از صحنه رود. صحنه پیوسته بجاست.
خرم آن نغمه که ماند به یاد.
چیزی که نمیشه، نمیشه.
ما هم رفتیم . . . . . . .